រឿង ទឹកកខ្វក់

ការពីយូលង់ណាស់មកហើយ មានកុមារា​ម្នាក់ឈ្មោះ បុរិន ។ បុរិន គេជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែល រស់នៅ ក្នុងគ្រួសារដ៍ក្រីក្រមួយ ស្ថិតនៅក្បែរទន្លេ ។ បុរិន គេមាន​បងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ បុរា ។​ នាពេល ទំនេរ ពីការសិក្សា ពួកគេចូលចិត្តទៅមាត់ទន្លេ ដើម្បីលំហែកាយ និងនិយាយគ្នាលេង ដើម្បី រំសាយ កង្វល់ ។ នាពេលថ្ងៃមួយ នៅពេលដែល ពួកគេ ត្រឡប់មកពីមាត់ទន្លេវិញ បុរិន ឃើញ ក្រុមគ្រួសារ ជាច្រើន ដែលកំពុងឈរដំរង់ជួរ នៅមុខមន្ទីរពេទ្យស្ម័គ្រចិត្ត មួយកន្លែង ដើម្បីបើកយកថ្នាំ ។​ បងប្អូន ពីរនាក់ នេះក៍កើតមានចម្ងល់ យ៉ាងខ្លាំង ក៏ចូលទៅសួរនាំ គ្រូពេទ្យ អំពីជំងឺ ដែល ប្រជាជន កំពុង ជួបប្រទះ ។

បុរាសួរ ​« អត់ទោសលោកគ្រូពេទ្យ តើប្រជាជន យើងជួបជំងឺអ្វីដែរ? មើលទៅ ដូចជា មិនស្រួលសោះ » ។

លោក គ្រូពេទ្យ ឆ្លើយតប ទាំងទឹកមុខស្រពោន «​ ប្រជាជនយើងឥឡូវនេះ កំពុង តែជួបប្រទះ នឹងជំងឺ រាករូស ដែលបង្ករ មកពីការ ប្រើប្រាសទឹក មិនស្អាត ណាក្មួយ ។

មួយរំពេចនោះ បុរិន ក៍សួរបន្ថែម «​ ប៉ុន្តែ ពួកគាត់ បានប្រើប្រាស់ ទឹកទន្លេ ដ៏ថ្លាេឈ្វង ទេតើ  ចុះហេតុអ្វី បានជា ពួកគាត់ ទទួលនូវ​ជំងឺរាករូសបាន? »

ភ្លាមៗនោះ លោក គ្រូពេទ្យ បានតប មកវិញថា « ដោយសារតែ ប្រជាជនយើង​មិនទាន់ ដឹងច្បាស់ អំពីបញ្ហាទឹក ហើយពួគគាត់ភាគច្រើន គិតថា ទឹកទន្លេ ដែល ពួកគាត់កំពុងប្រើប្រាស់​ សព្វថ្ងៃ ជាទឹកស្អាត ផ្ទុយទៅវិញនោះ​ ពួកគាត់មិនដែលដឹងទេថា ទឹកដែលថ្លាឈ្វេង មិនប្រាកដថា ជាទឹកស្អាត នោះឡើយ ។

បុរិន សួរ បន្ថែម « តើយើង គួរធ្វើយ៉ាងមិច ដើម្បីចៀសវាង ទឹកកខ្វក់ ទាំងអស់នោះ​បាន? »

លោក គ្រូពេទ្យ ឆ្លើយទាំង អារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ «​ យើងមាន វិធីផ្សេងៗ ជាច្រើន ក្នុងនេះ មានដូចជា៖

  • ត្រូវដាំទឹកឲ្យពុះ មុននឹងបរិភោគ
  • កំុបំពុលទឹក ដោយបង្ហូរកាកសំណល់ ចូលទៅក្នុងទឹក
  •   

បុរិន និងបុរា ឆ្លើយស្របគ្នាទាំងសប្បាយរីករាយ​ « អរគុណ ច្រើនណាស់លោកគ្រូពេទ្យ ពួកខ្ញំុ នឹងជួយ យករឿងនេះ ប្រាប់ដល់ ប្រជាជនក្នុងភូមិយើង ។

គ្រាន់តែនិយាយចប់ភ្លាម ក្មេងទាំងពីរ ក៍ជម្រាបលា លោកគ្រូពេទ្យ ដើម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ។ គ្រាន់តែត្រឡប់ទៅដល់ផ្ទះវិញភ្លាម ពួកគេចាប់ផ្តើម ជម្រាបរឿងដល់ ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ ។​ ពួកគេ បានប្រាប់ ទាំងអស់អំពី វិធីដើម្បី ចៀសវាង ទឹកកខ្វក់ ដល់ឪពុកម្តាយរបស់គេ និងប្រជាជន ដែលនៅ ក្នុងភូមិនោះ ផងដែរ ។ ចាប់ពីពេលនោះមក ក្រុមគ្រួសារ របស់ពួកគេ ក៍ដូចជាប្រជាជន ដែររស់ នៅក្នុង ភូមិនោះ មិនដែល ជួប នូវបញ្ហាទាំងនេះទៀតទេ ហើយក៍រស់ នៅដោយភាពសប្បាយរីករាយ ជា អចិន្រ្តៃរ៍ រៀង រហូតមក ។

                       ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​                                                                                 និពន្ធដោយ៖ កវី ភារម្យ និងកវី ហ៊ុយគា

តែងសេចក្តី​​ ( ប្រធានបទ៖ ងើយស្កក ឱនដាក់គ្រាប់ )

​​​      បុព្វបុរសខ្មែរយើង បានបង្កើតសុភាសិតជាច្រើន ។ សុភាសិតទាំងនោះ បានបង្កប់ន័យយ៉ាងជ្រៅជ្រះ ព្រមទាំងគំនិត អប់រំ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងនូវជីវិត របស់ប្រជាជនកម្ពុជា នាពេលសម័យមុន​ និងនាពេលបច្ចុប្បន្ន ។​ ក្នុងនោះដែរ សុភាសិត ក៏អាចប្រើដើម្បីទូន្មានប្រៀនប្រដៅ ដល់កូនចៅ ក៏ដូចជាការប្រាប់នូវបម្រាមផ្សេងៗ ជាដើម ។ ជាមួយគ្នានោះដែរ បុព្វបុរសខ្មែរយើង បានបង្កើតនូវ សុភាសិតមួយ​ ដែលបានពោលថា​​  ៉​ងើយស្កក ឱនដាក់គ្រាប់ ៉ ។ គ្រាន់តែយើងឃើញ និងឭ ពាក្យមួយឃ្លានេះភ្លាន យើងគិតថា ពាក្យនេះ ក្រាន់តែជាពាក្យធម្មតា តែប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែបើយើង គិតឲ្យជ្រៅទៅ ពាក្យនេះមានន័យ៉ាងជ្រៅជ្រះ ដែរបង្កប់ទៅដោយអត្ថន័យ និងគំនិតអប់រំជាច្រើន ជូនដល់កុមារា និងកុមារី ក៏ដូចជាប្រជាជនកម្ពុជា ផងដែរ ។

តើសុភាសិតមួយនេះ ចង់អប់រំដល់កុមារា កុមារី ក៏ដូចជាប្រជាជនខ្មែរ យ៉ាងដូចម្តេច​?

      មុននឹងឈាន ទៅដល់ការបកស្រាយនៃសុភាសិតមួយនេះ យើងគួរតែដឹងនូវពាក្យគន្លឹះ មួយចំនួន ដែល នៅក្នុងសុភាសិតមួយនេះ ដូចជា ​«​ងើយ​» និង​​ «ស្កក» ។​ ពាក្យ ​«​ងើយ​»​ មាន​ន័យ​ថា សម្លឹង​មើល​ទៅ​លើ ចំណែកឯ​ «ស្កក»  វិញគឺ​ខក​ខាន​អត់​ប្រយោជន៍​ ។ សុភាសិត​ទាំងមូលមួយនេះ​ បើ​តាម​ន័យ​ត្រង់​ទៅ គឺសំដៅ​ទៅ​លើ​ ដើម​ស្រូវ ​កាលណា​វាងើយ​ឡើង​ទៅ​លើ​គឺ​មានន័យថា ដើមស្រូវនោះ វាគ្មាន​គ្រាប់​ស្រូវ​ទេ ប៉ុន្តែ​បើ​វា​ឱន ប្រាកដ​ជា ​វាមាន​ គ្រាប់​ស្រូវ​យ៉ាងច្រើន មិន​ខាននេះ​ឡើយ ។ បើ​តាម​ន័យ​ធៀប​ សម្រាប់មនុស្សវិញ គឺចង់​សំដៅ​ទៅលើ បុគ្គ​ល​​ដែល​ចេះ​ឱនដាក់​ខ្លួន ប្រៀបទៅនឹន ​ស្រូវដែលឱន ចំណែកឯ ​បុគ្គល​ ដែល​មាន​ អំនួត​ក្អេង​ក្អាង​ មិន​ចេះ​​ឱន​លំទោន​ គឹប្រៀបទៅនឹង ស្រូវ ដែលស្កក ។ ​

        ដូចយើងបានឃើញស្រាប់ហើយ សង្គមសម័យឥឡូវ មានការអភិវឌ្ឍន៍ និងរីកចម្រើន ជាច្រើន ។ ចំណែកឯ អត្ថចរិក មនុស្សវីញ ក៏ធ្លាស់ផ្តូរទៅតាមសម័យនីមួយៗដែរ ។ អ្នកខ្លះចូលចិត្ត ការរៀនសូត្រ រីឯអ្នកខ្លះវិញ ចូលចិត្ត ការដើរលេងជាង និង​អ្នកខ្លះទៀត ​ស្ទើរ​តែ​ ភ្លើត​ភ្លើន​ទៅ​តាម​សម្ភារនិយម នាពេលបច្ចុប្បន្ន ជាដើម ។ ជាការពិតណាស់ មនុស្សយើងកើតមក មានអត្ថចរិក និង​ចំណង់ចំណូល​ចិត្តផ្សេងៗគ្នា ។ ប៉ុន្តែ ក៏ទោះបីជាយើងកើតមក មានអត្ថចរិក ផ្សេងៗគ្នា ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែយើងក៏ត្រូវមាននូវ សីលធម៍ ឲ្យសមរម្យដែរ ​។

         ជាមួយគ្នានោះដែរ បើយើងបកស្រាយ ឲ្យជ្រៅទៅ ទៅលើពាក្យ សុភាសិតមួយនេះ ដែលទាក់ទង ទៅនឹង ដំណាស្រូវ និងការប្រមូលផល វិញ យើងបានឃើញថា ដំណាស្រូវណា ដែលងើយត្រដាង ឡើងលើ  គឺមាន ន័យថា ដំណាំស្រូវនោះ គឺមិនសូវជាមាន គ្រាប់ច្រើនប៉ុន្មានទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើដំណាំស្រូវនោះមានរៀងឱន គឺមាន ន័យថា ដំណាំស្រូវនោះ សម្បូរទៅដោយគ្រាប់ យ៉ាងច្រើន ដែលប្រជាកសិករ គាត់ពេញចិត្ត និងមិនធ្វើឲ្យពួកគាត់ខក បំណង ឡើយ ។

        ដើម្បីដឹងឲ្យច្បាស់ និងសុីជម្រៅទៅលើពាក្យ សុភាសិតមួយនេះ យើងអាចក្រឡេកទៅមើល អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ មួយចំនួន ដូចជារឿង «ផ្កាស្រពោន» ជាដើម ។ រឿងផ្កាស្រពោន​​ មួយនេះត្រូវបាន និពន្ធដោយលោក នូ ហាច ក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៩ ។ ក្នុងនោះដែរ គេឃើញថា តួអង្គ ប៊ុនធឿន ដែលជាអ្នក មានចំណេះដឹង ខ្ពង់ខ្ពស់ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជា ប៊ុនធឿន មានប្រាជ្ញាវិជ្ជា យ៉ាងណា ក៏ដោយ ក៏គេមិនដែលភ្លេចនែ​ សីលធម៍​ និងការគោរពចាស់ទំ នោះទេ ។ នាពេលសម្រាក ពីការសិក្សា និងត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ គេតែងតែជួយ សម្រាលការងារ ឪពុកម្តាយ របស់គេ ។ ទោះបីជាក្នុងរឿងនោះ គ្រួសាររបស់គេត្រូវធ្លាក់ខ្លួនក្រ ដោយសារការលិចសំពៅក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែក៏គេមានឆន្ទះខ្ពស់, ខិតខំ ប្រឹងប្រែងជួយគ្រួសាររបស់គេ និងខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្របន្ថែម ។ ក្នុងនោះដែរ គេមានទាំងទឹកចិត្តបុរិសុទ្ធ មិនដែល ចេះ លួច, ឆក់,​ ធ្លន់ នរណាគេនោះទេ ។ ហើយនៅក្នុងរឿងនេះដែរ គេសង្កេតឃើញថា មាន​តួអង្គម្នាក់ ដែលគេថា «យាយផាន់» ។ យាយផាន់ កាត់ជាមនុស្សចាស់ទំម្នាក់ និងត្រូវជាម្តាយរបស់ នាងវិធាវី ។ ប៉ុន្តែ គាត់ជាមនុស្សម្នាក់ ដែលមាន ចិត្តលោភលន់ ទៅនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ រ​​បស់ណែស៊ត ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ គាត់មិនសូវជា ចូលចិត្ត ឫរាប់អាន គ្រួសារអ្នកក្រឡើយ ។ ដូច្នេះហើយ​ យើងអាចនិយាយ ឫហៅតួអង្គ ប៊ុនធឿន បានថាជាបុរស «ឱនដាក់គ្រា​ប់» បាន ។

         សរុប​មក​ បន្ទាប់ពីការពន្យល់ និងបកស្រាយនៃ សុភាសិតមួយនេះ យើងឃើញ​ថា​ កាលណា ដែល​មនុស្ស​ចេះ​ដាក់​ខ្លួន​ ឲ្យឱនលំទោន​​ មិន​មាន​អំនួត​អំណាង ​យើងអាចហៅមនុស្ស នោះថា ជាមនុស្ស «ឱនដាក់គ្រា​ប់» បាន ។ ហើយចូលចងចាំថា ទោះ​បី​ជាអ្នក​នោះ មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ ក៏​គ្មាន ​តម្លៃ​ដែរ​​ ដើយសារតែ ការគ្មានសុជីវធម៍ របស់ពួកគេ​ ។​

          ដូច្នេះ យោងទៅ​តាម​ការ​បក​ស្រាយ និងពន្យល់ យ៉ាង​ក្បោះក្បាយ​ខាង​លើ មួយនេះយើងអាច ដឹងថា សុភាសិតមួយនេះ ពិតជាមានតម្លៃ យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងការទូន្មាន ប្រៀនប្រដៅ ដល់មនុស្ស គ្រប់រូប ឲ្យគ្មានការរើសអើង និងមានសីលធម៍ ក្នុងខ្លួន ។ ដូចច្នេះ ក្នុងនាម យើងជាកូនចៅ ជំនាន់ក្រោយ មួយរូប យើងគួរតែសិក្សា និងស្វែងយល់ ឲ្យបានច្រើន និងមិនត្រូវ មានចិត្តគំនិត រើសអើង អ្នកណា ឡើយ ។

 

Outdoor Leadership

In this term, I have an exploration call Outdoor Leadership that talking about how to living in the forest without technology and also learn how to do something that relates to outdoor too such as making fire, build shelter and more.  So below are the photo essay that talking about some of my experience during the trip to Mondulkiri. 

 

Photo by Yanich

Hiking is not easy for me. Mondulkiri is the place where has a lot of mountains, so it’s hard to hike. We need to go up and down up and down the mountain and the road is not good too. It’s very dangerous it’s very very steep. The weather is very hot too. But it’s Ok because while we hiking, we make juke that makes everyone laugh and also teacher sang a song for us too to make us has more energy. Also while we hiking we have seen a lot of new thing from nature such as birds, animals and some plants that make us feel better too. And I just know that nature can also help us feel better and have more energy.

 

Photo by Yanich

We are family, so we need to help each other. I help my friends a lot but not just friends, I also help the people who cook for us too. When we at the waterfall I and some of my friends help the guide cook the food for lunch. Also in our exploration, we have roles for each student when we on the trip. And I got Fire Fairies that need to collect the firewood. While we on the trip, when I finish collect the firewood I go and help the dinner people to cook or I help them the clean the dishes too.  

 

 

Photo by Teacher Da

We need water. Water is very important to us especially when we hiking or playing the sport. We need to drink a lot more water and more often. For this trip, I didn’t drink much water. That’s why I get dehydrated. When I get dehydrated it’s hard for me to hike and sure that you’ll get tired. I need to drink more water and more often to make me feel good and be a good self-leader too. 

Photo by Teacher Da

One of my highlight from the trip was to build the shelter only use a natural thing. We learn how to build the shelter because it’s easy while we hiking and some people get sick or something we know how to build a shelter for them to stay and protect from something dangerous like the storm, rain something like that. All of our students have to divide into 4 team and this team has won it.

 

Photo by Yanich

Before the trip, everyone has a dream to see new and different birds in Cambodia. During the trip, everyone has a chance to see many birds. This is a picture of one of my friends tries to see the birds by using the binoculars. I have one too. I saw one parrot that stays on the branch of the tree. It’s full of green and has a long tail. I really enjoy seeing the birds.  

Motion

So now in Stem class, we learn about motion. What is motion? so motion can also be defined simply, as a change in position. In this lesson, we learn more about motion such as Distance, Direction, and a lot more. So  Distance is the length of the route between two points and Direction is just as important as a distance in describing motion. And also we learn about SI units too. SI units for distance is the meter but short distance may be measured by a centimeter and long distance may be measured by kilometer. 

 

 

Python

We continue doing python in this round, but we learn new thing about python, not the old one. We learn about Python Lists and Python Dictionary. Python Lists is a collection of items that are ordered and changeable, written in square brackets: [….] and allow duplicate items. For Python Dictionary is kind of similar to Python Lists too, but it’s a collection of items that are unordered and changeable, written with curly brackets: {….} and Does not allow duplicate items.  To understand more about those two things, the teacher told us a website that we can practice about those that call trinket.io. I have one project that I work on in trinket.io that talk about Python Dictionary. And you can test it here below. 

https://trinket.io/embed/python/33e5c3b81b#.XKrq8JgzbDe

 

Angles

Nowadays in Math class, we learn about Angles and Triangle.  We have three rules about it.

  1. “In a triangle, the 3 angles always add up to 180°”
  2. “In a quadrilateral, the 4 angles add up to 360°” 
  3. “Exterior angle equals the two interior opposite angles added together”

After that, we learn about how to find some angle by using those rules. for example:

 

In this triangle, it has 3 angles and they only tell us only 2 of them. How can we find another one? So we gonna use the first rule to do this.  The 3 angles always add up to 180°. So we need to take 180° – (70° + 50°) = 60° 

Poem

There’s a quote once said

6+3 = 9,

But so does 5+4.

You never believe other people

you always believe in yourself

and think that

everything that other people said

are “WRONG”.

The way you think

is not the only way

that other people think.

Respect other people’s

“WAY OF THINKING”.

Just because you think different

That’s not mean other people

“RIGHT” or “WRONG”.

The world is your teacher

And you are a

“STUDENT”.

—————————————————

Rise above the storm,

Don’t let the storm change your life

Life is about dreaming

To completed our goals

That we have right above the storm

Keep going

You can do it.

I know you can.

Some people tell you lies

That

You can’t do that

You not enough for that

You know what

Your mind is the most

“POWERFUL”

Force, you will ever face.

So keep going

To complete your goal

That’s rise above the storm

To go and find the sunshine.

Percent (%)

Some people said leaning percent is easy, but some people said that learning percent is not easy it’s hard for them. Hi there reader, So now a day in math class, we learn about Percentage. So first we need to know what is percent mean. And we find out that percent means Per-Cent which mean per 100. We have done many activities about percent such as finding the percentage of something like that and also we do some word problem too. 

Cambodian authors 

This term in Khmer class we need to research a lot on the internet and in the book. So I pick one to write about and it’s about Cambodian authors before. 

ញ៉ុក ថែម

lលោកញ៉ុក ថែម បានកើត នៅឆ្នាំ ១៩០៣ នៅខេត្តបាត់ដំបង ។ គាត់បាន សរសេររឿង ដែលល្បីមួយ ឈ្មោះថា “កុលាបប៉ៃលិន” ។

គាត់ មានស្នាដៃ ជាច្រើនទៀតដូចជា ៖

  • រឿងបីសាចស្នេហ៍
  • ប្រជុំពុទ្ធភាសិត
  • ពុទ្ធប្បវត្តិ សង្ខេប

គង់ ប៊ុនឈឿន

គង់ ប៊ុនឈឿន

លោកគង់ ប៊ុនឈឿន បានកើត នៅថ្ងៃ ទី ១៨ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៣៩ នៅ ខេត្តបាត់ដំបង ។

គាត់បាន សរសេរចម្រៀងជាច្រើន ដូចជា៖

  • កូនស្រីអ្នកនេសាទ
  • រាហ៊ូចាប់ចន្ទ
  • ស្ពានអូរតាគី
  • អារសាច់ជូនម្ដាយ
  • រំដួលដងស្ទឹងសង្កែ

មិនត្រឹម តែចម្រៀងនោះទេគាត់បានសរសេរ ប្រលោមលោក

ជាច្រើនដូចជា ៖

  • វាសនា របស់ កញ្ញា តាត ម៉ារីណា
  • ទឹកភ្នែកឪពុក
  • ទឹកភ្នែកកុលាបបាត់ដំបង

យស ងិន

រឿង: ចៅ ស្រទបចេក

អ្នកនិពន្ធ រឿង: ចៅ ស្រទបចេក

កើត នៅ ភូមិ កំ ព្រៅ ស្រុក ស៊ី ធរ កណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង សព្វ ថ្ងៃនេះ ។

កវី ជា អ្នកនិពន្ធ រឿង   យស ងិ ន « ទេវ វង្ស កុមារ » គេ ស្គាល់ ថា រឿង « ចៅ ស្រទបចេក » ដែល ជា រឿង កម្សត់ ក្រៃ លែង ដែល បាន ស្ថិត នៅ ជា ការ ចង ចាំ របស់ ខ្មែរ រហូត មក ដល់ បច្ចុប្បន្ន ហើយ លោក បាន និពន្ធ រឿង នេះ នៅ គ្រឹ ស្គ សករាជ ១៨៨៩ ។

ភិក្ខុសោម

ភិក្ខុសោម

ភិក្ខុសោម មានឈ្មោះ ពីកំណើតមកថា​ ងួន សោម​  ។​ លោកកើតនៅឆ្នាំ ១៨៥២ នៅឃុំកំព្រៅ ខេត្ត សុីធរកណ្តាល (​សព្វថ្ងៃ ស្រុកសុីធរកណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង​)។ លោក​ បាន​តែងរឿង​ ដូច​ជា​

  • ផ្ការាំ​ទឹក​រាំ (​ ១៩១១​ )
  • ទុំទាវ​ (​ ១៩១៥​ )

ព្រះ​ភិក្ខុ​​ សុគតនៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៣២ ​ដោយ​ជរាពាធ

ក្នុង​ជន្មាយុ​ ៨០ឆ្នាំ​ ។

ក្រមងុយ

លោកមាន ឈ្មោះពេញថា អ៊ុក អ៊ូ ហៅ ងុយ ។ លោក កើតនៅឆ្នាំ​ ១៨៦៥ នៅ ភូមិអណ្ដូងស្វាយ ឃុំកំបូល ស្រុកភ្នំពេញ ខេត្ដកណ្ដាល ។ លោក ចូលចិត្ត ច្រៀង និងទេសនា អំពីប្រធានបទបញ្ហាប្រចាំថ្ងៃ ដូចជា

  1. ការប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ
  2. ការជ្រើសគូស្រករ
  3. ភាពក្រីក្រជាដើម

ភាពល្បីល្បាញ ខាងសម្លេងររបស់កវី អ៊ូ នេះបាន លឺទៅដល់ព្រះមហាក្សត្រ ។ ព្រះអង្គ ក៏បាន ឲ្យលោកចូលគាល់ និងច្រៀងថ្វាយ ។ ព្រះអង្គ ពេញព្រះទ័យ ហើយក៏បានប្រទានងាឲ្យលោកជា អ្នកព្រះភិរម្យភាសាអូ៊ ។

លោក មានស្នាដៃ ជាច្រើនដែលបានបន្សល់ដូចជា៖

  1. ច្បាប់ល្បើកថ្មី (បទកាកគតិ)  ឆ្នាំ១៩២២
  2. ច្បាប់កេរកាលថ្មី (បទព្រហ្មគិត)  ឆ្នាំ១៩២២
  3. សេចក្ដីរំលឹកដាស់តឿន (បទពាក្យ ៧)  ឆ្នាំ១៩៣១
  4. ច្បាប់ប្រដៅទូន្មានប្រុសស្រី (បទពាក្យ ៧)  មិនដឹងកាលបរិច្ឆេទ
  5. បណ្ដាំក្រមង៉ុយ (បទព្រហ្មគិត)  គ្មានកាលបរិច្ឆេទ។

អ្នកភិរម្យភាសាអ៊ូ បានទទួលអនិច្ចកម្ម នៅឆ្នាំ ១៩៣៦ ក្នុងជន្មាយុ ៧១ឆ្នាំ ដោយជំងឺ ទល់លាមក ។

រីម​ គីន

រីម​ គីន
  • ស្រុកកំណើតនៅបាក់ទូក រាជធានីភ្នំពេញ កើតនៅឆ្នាំ១៩១១
  • គាត់ ក៏បានទៅរៀន នៅមហាវិទ្យាល័យ សុីសុវិត្ត ផងដែរ
  • ដោយសារ តែគាត់ឃើញ កិច្ចការងារ របស់ប្រទេសវៀតណាម បានជះអត្ថធិពល មកដល់គាត់ ដែលធ្វើឲ្យលោក ចាប់ផ្ដើម និពន្ធរឿង ។
  • សៀវភៅដំបូង ដែលគាត់ បាននិពន្ធគឺ “សូផាត”
  • នៅពេល ដែលគាត់អាយុ ៤៨ ឆ្នាំ គាត់ទទួលរមណ:ភាពនៅឆ្នាំ ១៩៥៩។
នូ ហាច
  • ថ្ងៃកំណើត ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ១៩១៦
  • ទីកន្លែងកំណើត ឃុំកំពង់ព្រះ ស្រុកសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង
  • ឳពុក ឃួន នៅ (កសិករ)
  • ម្តាយនាមឳរ មួច (កសិករ)
  • លោក នូ ហាច ជាកូនច្បង និងមានប្អូនៗច្រើននាក់ទៀត ក្នុងនោះមានប្អូនស្រី៣នាក់ផងដែរ។
  • រៀបការជាមួយអ្នកស្រីតាន់ រ៉េម
  • បុត្រចំនួន៨នាក់។ សព្វ ថ្ងៃកូនៗរបស់លោកមួយចំនួន រស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងអូស្រ្តាលី។
  • ឆ្នាំ១៩៥២ នាយករដ្ឋមន្រ្តី សម្តេចព្រះនរោត្តមសីហនុ បានតែងតាំងលោកនូ ហាច ជារដ្ឋលេខាធិការ ក្រសួងសាធារណការ និងគមនាគមន៍ ដោយព្រះរាជក្រិត្យ លេខ២៥២។
  • ១៧ មករា ឆ្នាំ១៩៥៨ លោកបានចូលជា សមាជិកនៃសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ (ទស្សនាវដ្តីអ្នកនិពន្ធខ្មែរ ឆ្នាំទី២ លេខ៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៩៦ ទំព័រ១៣) (សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរកើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៥៤ ដោយលោករឹម គីន)។

ស្នាដៃ៖

រឿង ផ្កាស្រពោន ១៩៤៩

រឿង មាលាដួងចិត្ត​ ១៩៧២

រឿង មធុរស ជាតិ​ ១៩៥១

រឿង ត្រួយជិវិត ១៩៧៣

រឿង​​ កូនខ្លែង ១៩៥៣

រឿង នារីជាទីស្រលាញ់​ ១៩៥៣

 

Reading 

Reading is not easy for me. I don’t like reading so much. This just shows me who I am before but now not like that. Now I like to read the book. I have read so many books and now almost everything in English literacy is related to reading. We need to read and read more. This term of school teacher has given us a book to read for 3 weeks. The book it’s kind of long but not very long and that’s books call “Looking for Alaska”. Looking for Alaska is the books that are mostly talking about Relationship, happy, death and sad.  Here are the information and summary of the book.

Related image

Character:

Mile (Pudge)

Alaska

Takumi

Colonel (Chip)

Lara

Jake

The Eagle

Setting:

Florida

Culver Creek school

Alabama

Summary:

Mile had to leave his parents from Florida to study at Alabama. Before he leaves, they waned him not to smoke and drink. However, when he goes to school and learn where he has friends that like to smoke and he starts to drink and smoke like his friends. And one day The Eagle caught them and they saw them smoke than they got a punishment for cleaning the dishes in the cafeteria for 1 week. When the Thanksgiving coming, Mile doesn’t go home and celebrate with his parents and he lied his parents that he had a lot of works to do, instead, he stays with Alaska and celebrates together. After the Thanksgiving holiday, they came back to school and taking the test about religion. After they thanksgiving celebrate the end, one day they want to make a pre-prank to the rich kids because they hate them so much. Start from that time, Alaska starts to feel sad and depressed 1 part because of her past, her mom’s death and another part because she believes life is just suffering. On the night of January 10th Alaska got into the worst car accident and passed away. Pudge and Colonel can’t take the truth so they decided to do their own investigation. They tried to go to different places and asked many different people, and tried to figure out why Alaska drove off the campus that night. Pudge and colonel have found most of what they want, so they try to make a prank and make everyone remember Alaska forever. After that one day, Mile runs into Takumi room and saw one paper on the floor. For the Takumi paper said that he needs to leave for Japan tomorrow and he said that he knows about that secret that mostly Colonel and Pudge try to figure out. The truth is that he saw her that night and he tries to talk to her and she told him that her mother was dead eight years ago and that why she always put flowers on her mother’s grave on the anniversary, but she forgot that year. And also Takumi still has no idea whether it was suicide or what too.